|
اعتصاب رانندگان
اتوبوس در
سوئد
نیمه شب امشب
6000 راننده خطوط اتوبوسرانی شهری در سوئد دست از کار خواهند کشید. از این
تعداد 4000 نفر در استکهلم با زنگ ساعت یک بامداد اول ژوئیه تمامی مناطق شهر
رادر اختلال کامل ترافیک غرق خواهند ساخت. موج دوم اعتصاب از هشتم همین ماه در
منطقه موسوم به
Norbotten
آغاز خواهد شد و در صورت سرپیچی کارفرمایان از قبول مطالبات
اعلام
شده
کارگران،
در روز 15 ژوئیه موج سوم اعتصاب دو موج پیشین را تکمیل خواهد کرد. رانندگان
خواستار افزایش دستمزد و برخی تسهیلات دیگر هستند. پیشنهادات تا کنونی هیئت حل
اختلاف با توافق کارفرمایان و با مخالفت سرسخت کارگران روبه رو شده است. با
شروع اعتصاب در نخستین روز ماه ژوئیه فقط در شهر استکهلم بیش از 000 250 سکنه
این شهر به صورت جدی با معضل ایاب و ذهاب دست به گریبان می شوند. جمعیت کثیر
توریست نیز طبیعتاً همسان سایرین از این معضل رنج خواهد برد. سرشکن شدن بار
مشکل ترافیک بر دوش توده های مردم طبیعتاً چیزی نیست که خاطر هیچ سرمایه دار یا
هیچ دولت سرمایه داری را در هیچ سطحی بیازارد. برای این جماعت، برای سرمایه و
برای نظام سرمایه داری آتش گرفتن تمام بشریت نیز به هیچ نوع احساس آزردگی نمی
انجامد. از دید اینان فقط «عمر اضافه ارزش ها» به سلامت باد! توسل به اعتصاب و
اختلال در ترافیک شهر سلاح مؤثری است که کارگران راننده باید و مجبورند که علیه
صاحبان سرمایه به دست گیرند. کارایی این سلاح در همان حال در گرو حمایت مؤثر و
بی دریغ اهالی همزنجیر این کارگران در سطح شهرها است. اینانند که باید دست در
دست کارگران راننده مشت کوبنده اعتراض را بر سر سرمایه داران فرود آورند و هر
لحظه اختلال ترافیک را به عنوان سند جنایت و شرارت سرمایه به کیفرخواستی علیه
سرمایه داران و نظام سرمایه داری تبدیل کنند. یک خطر همیشه بالفعل که اعتصاب
کارگران را تهدید می کند آمادگی مدام اتحادیه برای پایان دادن به اعتصاب علیه
کارگران و به نفع نظام سرمایه داری است. کارگران راننده باید با هشیاری و بصیرت
کامل مترصد دفع این خطر باشند. تجربه اعتصاب پرستاران باید درس عبرتی برای
رانندگان اتوبوس شهری استکهلم و همه جاهای دیگر سوئد باشد. شیوه معمول و متعارف
اتحادیه ها این است که در آغاز زیر فشار موج خشم و نارضائی و عصیان کارگران با
اعتصاب همدلی نشان می دهند. اما درگام بعدی شروع به زمینه سازی وسیع برای به
سازش کشاندن مبارزات می کنند. مدتی منتظر می مانند تا کارگران دچار تردید و
دلسردی شوند. در بخش هایی نظیر ترافیک و درمان روی خستگی و نارضائی اهالی نیز
کاملاً حساب می کنند. اتحادیه های کارگری درست در همین لحظات با اغتنام فرصت در
همدستی صریح و بی پرده با سرمایه داران و اتحادیه کارفرمایان، کاری ترین ضربات
را بر پیکر اعتصاب وارد می سازند. آنچه در مورد معلمان نروژ، پرستاران سوئد و
کارگران همه جاهای دیگر رخ داده است در این زمینه بسیار گویا است. رانندگان
اتوبوس های شهری سوئد باید با چشم باز مراقب این دشمنان اندرونی باشند.
ژوئن 2008
برای تماس اینجا را کلیک کنید | 
