|
تصویب ساعات کار دراتحادیه اروپا
درغیاب طبقه کارگر
وزرای کار 27 کشور اتحادیه اروپا روز سه شنبه 11 ژوئن در
لوکزامبورگ دور هم جمع شدند تا درمورد ساعات کار صدها میلیون کارگر کشورهای
اتحادیه اروپا تصمیم بگیرند. در این تصمیم گیری نه تنها کارگران بلکه حتی
نمایندگان اتحادیه هایی نیز که از طرف این کشورها به عنوان شریک تعرفه کاری و
مزدی و نمایندگان قانونی کارگران شناخته می شوند، حضور نداشتند. آن ها روی
متوسط 48 ساعت کار هفتگی توافق کردند و ساعات اضافه تر از آن را تا 60 و در
موارد استثنایی و با توافق تا 65 ساعت در هفته تصویب نمودند. تصور آن ها از
کارگر نه انسان معمولی بلکه آدم آهنی ای است که بدون فرسایش و بدون خستگی و
بدون نیاز به بازتولید خود فقط باید تا آخرین رمق کار کند. 65 ساعت کار هفتگی
برابر است با 13 ساعت کار روزانه با احتساب 5 روز کار یا بیش از 10 ساعت کار
روزانه با احتساب 6 روز کار هفتگی. مسلما کارگری که روزی 13 ساعت کار می کند
نمی تواند نیروی از دست داده را بازتولید کند و اوقات فراغتی هم ندارد که
بتواند صرف ارتقای فرهنگی و بالابردن کیفیت توانایی های خود و استاندارد زندگی
اش کند، یا با خانواده و دوستان معاشرت کند و از زندگی لذت ببرد.
فرض براین بود که در همین نظام سرمایه داری با بهبود تکنیک و
بهره وری کار، بهره بردن از زندگی نیز همزمان بهبود یابد؛ ساعات کار به خاطر
افزایش بهره وری و بازده کارکاهش یابد و به تبع آن ساعات فراغت افزایش یابد.
این خواستی عقلانی بود، اما نیاز به یک پیش شرط داشت وآن بالاتر و یا حداقل
متوازن بودن کفه قدرت کارگری در مبارزه طبقاتی بود. طبقه کارگر رزمنده و
قدرتمند می توانست با توجه به ضریب باروری که نسبت به قبل و حتی نسبت به یک
دهه پیش بسیارچشمگیر است، همزمان با به دست آوردن بخش بیشتری از ارزش اضافی ای
که خود تولید می کند، ساعات کار را به زیر 35 ساعت نیز برساند. در این صورت،
میلیون ها کارگری که امید به یافتن کار را بیش از بیش از دست می دهند شانسی
بالا برای اشتغال به کار پیدا می کردند و توان مبارزاتی طبقه کارگر نیز بالا می
رفت. طبقه کارگر اکنون فاقد این رزمندگی و قدرت است. بربستر بی قدرتی و رخوت
حاکم برجنبش جهانی طبقه کارگر است که این ساعات کار تصویب می شود، ساعات کاری
که تنها ابزار دست سرمایه داران برای دمیدن در تنور رقابت بین کارگران، کاهش
سطح دستمزدها، پایین آوردن استاندارد زندگی طبقه کارگر و عمومیت یافتن بیشتر
فقرو فلاکت در جامعه است.
ژوئن
2008
برای تماس اینجا را کلیک کنید | 
