افزایش بهای سوخت و اخراج کارگران

هر ضربه ای که هرکجا به جریان سودآوری سرمایه وارد گردد شمار کثیری کارگر بدون هیچ فوت وقت قربانی می شوند. چند میلیارد جمعیت کارگر روی زمین درست درهمان لحظاتی که کل سرمایه موجود جهان را بازتولید می کنند به وصف ناپذیرترین و موحش ترین و جنایتکارانه شکلی توسط همین سرمایۀ محصول کار خویش سلاخی می شوند، از هستی ساقط می گردند، میلیون میلیون بیکار می شوند و به برهوت گرسنگی پرتاب می گردند، در شعله های آتش جنگ سرمایه خاکستر می گردند و به همه بلایای دیگر دچار می شوند. به حوادث همین چند هفته یا چند ماه اخیر دنیا نگاه کنیم. سرمایه داران و دولت آن ها با افزایش سرسام آور بهای نیازهای زندگی چیزی حدود 20 تا 30% دستمزدهای واقعی کارگران را تنزل داده اند. آنان آنچه را در این گذر از کارگران به تاراج برده اند به سود سرمایه های خود اضافه کرده  یا حداقل معادل آن از کاهش سود خویش جلوگیری نموده اند. صاحبان سرمایه و دولت آن ها درست به موازات اعمال این جنایت فوج فوج کارگران را بازهم به بهانه گرانی ها و به طور مثال گرانی بهای مواد سوختی بیکار می سازند. در طول این چند هفته فقط در بخش صنایع هواپیمایی جمعیت کثیری از کارگران را به همین دلیل بی اساس که گفتیم  اخراج کرده اند. سه شرکت هواپیمایی « امریکن ایرلاینز»، « یونایتد » و « کانتینانتال ایرلاینز» هر کدام به کار شمار زیادی از کارگران خویش پایان دادند. این روند همچنان ادامه دارد و اکنون شرکت « یو اس ایرویز» اعلام کرده است که 1700 کارگر را بیکار می سازد. جنایات نظام سرمایه داری تا کجا می تواند برای کارگران قابل تحمل باشد؟ این سؤالی است که پاسخ آن باید مشغله فکری لحظه به لحظه هر کارگری در دنیا باشد. به نظر ما، این پاسخ روشن است. هیچ جنایتی قابل تحمل نیست . نظام سرمایه داری دربندبند وجودش حامل هولناک ترین جنایت ها است. تحمل این نظام از سوی طبقه کارگر بین المللی ناشی از فاجعه توازن قوا به زیان این طبقه و به سود نظام سرمایه داری است. برای این که به تحمل این جنایات پایان داده شود باید قدرت پیکارعلیه سرمایه و برای نابودی سرمایه داری را سازمان داد و وارد میدان ساخت. این قدرت را کارگران دنیا دارند، اما باید آن را سازمان دهند و علیه سرمایه به کارگیرند.

ژوئن 2008

برای تماس اینجا را کلیک کنید